شب قبل، ملت ايران در سراسر كشور، براي اعلام قطعي خواست خود، يكپارچه به خيابان‌ها ريختند و تا صبح با شادي و شور پشتيباني قاطع خود را از مهندس ميرحسين موسوي اعلام كردند. آنچه در خيابان‌هاي تهران ديده مي‌شد يادآور روزهاي حماسه‌ي انقلاب اسلامي بود. ملتي ساده و صميمي، جواناني پراميد، خانواده‌هايي مؤمن، سالم، شريف و مؤدب، جماعتي متحد، شوخ‌طبع، آگاه و خوددار كه فقط خواهان دگرگوني در نحوه‌ي مديريت كشور هستند با شعارهاي بديع و جذاب - درچهارچوب قانون- براي تعيين تكليف آينده خود و فرزندانشان اعلام وجود كردند. ملتي كه احساس مي‌كند كسي آمده تا احترام، ادب، آرامش و جمهوريت و اسلاميت حکومت را به آنان برگرداند. بدون آن كه بخواهم غلو كنم، پيروزي قاطع مهندس موسوي را شب قبل به عينه ديدم. به قول محمدعلي ابطحي، مردم انتخاب خودشان را كرده‌اند، روز جمعه بيست و دوم خرداد با سيل فراگير آرا فقط به آن رسميت قانونی مي‌بخشند. نيروهاي هوشيار پليس با دقت و متانت همه‌جا مراقب امنيت تظاهرات شبانه بودند و انصافاً مردم نيز پاس حرمتِ خود و آنان را به کمال داشتند. اين شب با همت بلند مردم ايران و نفس قدسی ميرقافله عشق، شبي تاريخي و جاودانه شد.
خدا ببخشد احمدي‌نژاد و دوستان اندك‌اش را كه با خودشيفتگي و ندانم كاري، زخم‌هاي جبران ناپذيري به روح يك ملت زدند.
آنها مرام را از مردمي بامرام گرفتند.
پيشاپيش پيروزي مردم مسلمان ايران را در انتخاب ميرحسين موسوي به همه ايرانيان تبريك مي‌گويم.
توجه كنيم كه تازه اول راه است. اميداست براي برپايي دمكراسي، صبر و تلاش و بردباري و از همه مهم‌تر ظرفيت از خود نشان دهيم.