اعتمادِ وصله دار اُطو بردار نيست.
انسان وحشی نيست؛ متوّحش است.
گناه، بی قرارِ قبلی قرار از قرار میبرد.
دردِ گناه را به دکترِ کشيك اعتراف میكنند.
در جامعهی افسرده، هميشه خندهی بعد، در گريهی قبل میميرد.