آينده پابندِ طلسمِ اكنونِ درگذشته است.
خودِ عبرت هم از عبرتْ عبرت نمیگيرد؛ در آينه.
آبِ پاك، اتفاقاً برای نرسيدن به صد درجه، جوش میزند.
مدام خواهان تغييراتي هستيم كه تابِ تحميلاش را نداريم.
از آدمهاي استثنايی توقعات استثنايی میرود؛ هرچند نتوانند.